YABANCI SIZI
Gurbet yorar, gurbet üzer. Hasretse çalar
gurbetin kapısını. Yoklar sık sık. Bakar ki gurbet üzgün ve yorgun. Hasret de
yakar, kavurur.
Biz ki insanoğlu gurbetteyiz. Ana rahminden
hiç ayrılmayacağımızı, hep orada kalacağımızı zannettik.
Birden dünyaya açılıverdi pencereler. Kapkara
duvarların arasından aydınlığa çıktık sandık. Güneşe bakarken günahlarla
karardık.
Dünya telaşı işte…
Öyle daldık ki, gurbeti de dünyalaştırdık.
Hasreti dünyaya çektik. Ve dünyalıklara.
Her şey yolunda giderken, zamansız bir
yabancılık hissi gelir ya şu sol yanımıza. Hatta sızlar bazen. İşte ben bu hissi
kendimce ‘’gurbet’’ olarak adlandırıyorum. Sonra diyorum şu sızıya ‘’gurbetin
dünyadan değil’’ Allah’tan.
Bu yüzden o yabancılık hissi.
Aidiyetimiz buraya değil ki hasretimiz de
buraya olsun.
Şimdi yabancıyız buraya, bir zaman gelecek bu
gurbet bitecek.
Yaradanaysa eğer gurbetimiz, o gün ahiret de
gurbet gelir.
Sibel HASKÖY
Kasım-2018
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder