ALLAH’IN KAPISI KAPANMAZ 🌷

 

İnsan bazen hayatta sıkışıp kaldığını sanır. Koskocaman hayat sanki dört duvara sıkışmış gibi bir hâl alır. Çıkış neresi diye sorar insan kendisine karamsarca.

 Bütün kapılar kapanmış da açılmayacakmış gibi bir hisse ev sahipliği yapar duygular eğer tevekkül bilinci azsa. Çünkü tevekkül sahibi bilir ki bütün kapalı kapılar aslında açık olan bir sürü kapının varlığına işarettir. Yeri ve zamanı vardır her şeyin, kapının kapanması da açılması da bir vakte bağlıdır. O vakte kadar sabır ince ince işlenmeli kalbin mendiline. Ne dille ne hâl diliyle isyana girmemek gerek. Ağzı olan konuşur çünkü ağzı var! Susmasını bilen de ağzının hakkını vermiş olur!

Velhasıl Mevlana Hazretleri şöyle buyurur: “Kapı açılır, sen yeter ki vurmayı bil! Ne zaman, bilmem! Yeter ki o kapıda durmayı bil!”

Kapının sahibini unutmamak duasıyla

Sibel HASKÖY

10.09.2021/08.47

Fotoğraf Alıntıdır.

BİR ŞEHİR...

 

Bir şehir inşa ettiriyorlar zorla, içimizdeki çocuğun kabuğuna çekilmek zorunda kaldığı bir şehir. Sinedekilerin anlatılmadığı, anlaşılmadığı ama yaralandığı bir şehrin ortasında kalıyor kimi zaman insan. En çok bu şehirden nefret ediyor, yaraladı diye değil yaralıyor diye belki de.

Şimdiki zamanın öznesinde uçarken uçurtmalar, olmayacak bir yere takılıveriyor. İnsanlık hali diyor insan kimi zaman ama insanlık kalmıyor ki... Yorgun argın oluyor insan ikilemelerin, ikilemlerin tam ortasında.

Koşarken yorulmuyor da içimize saklanan çocuk, kocaman insan olunca yoruluyor. Sineye çekeyim derken sine dar geliveriyor. Sine dar ama Allah’ın rahmeti geniş. Rahmetin yağmurlarını bekliyorum en çok. Rengarenk açacak çiçeklerin umudunu...

Sibel HASKÖY

04.09.2021/21.54