SEVİN BE!
Aslında ‘’sevmek’’ bütün kainatı kucaklayacak
kadar büyük bir kelime.
Bu yüzden sevmek gerek; mesela küçük bir
çocuğu, boynu bükük bir çiçeği, yuvasına ekmek taşıyan bir karıncayı. Sevmek
gerek…
O zaman huzur buluyor insan.
O zaman insan ‘’insan’’ oluyor.
Nefret, kin, kıskançlık nereye kadar. Önemli
olan değil mi insanlık?
Yalnızlığın kısır döngüsünde kaybolmak mı
güzel olan?
Şükretmeli ‘’yeni bir gün’’e uyanan gözler
için Allah’a.
‘’Off yine bir gün’’ deyip isyanın çamuruna
batmadan.
Öyleyse sevmeli, çokça sevmeli. Önce Rabbi.
Sonra değer verip yarattığı şu alemi.🌸
Hakkıyla sevebilme duasıyla…
Sibel HASKÖY
28.07.2019/15.03
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder