DEM

 

Yaşamın duvarında

Kimsenin görmediği

Ama bakanın gördüğünü sandığı

Çerçeve misaliydi, asılı kalanlar.

Donuk, yorgun,

Gülmek için gülmek,

Ama iç alemini bu işe zerre karıştırmamak...

Hatta eğilip hüznün kulağına

Susmanın makamını fısıldamak...

Demini almış kelimeler

Susmanın bıraktığı bitap izden,

Gecenin zifiri sessizliğinden.

Yorgunluğun çelmesinden

Devrilen şiirler.

Sinedeki dem,

İşte bu demdir.

Sibel HASKÖY

25.07.2021/23.09