MAVİ💙

 

İçimde gökyüzüne kanatlanmayı bekleyen kuşlar var. İstop deyip mavilere sarılmak mavilere tutunmak isteyen bir çocuk var sanki bir yerlerde. Bir duanın bir umudun adı belki de maviler. Ne zaman göğe baksam içim açılır. Bulutlarda olmasını istediğim hayalleri belki de görmek istediklerimi görürüm. Sonra gerçek hayata dönünce silinir bir bir kalanlar, gitmek isteyişler ama gidemeyişler…

Kafeste sıkışıp kalınca sıkıştığın yere şükredersin çoğu zaman. O kafes olmasa hangi özgürlükten bahsedilir? Gökyüzünün bir kıymeti kalır mı ki? Özgürlüklerimi maviye boyamak istiyorum çoğu zaman mavilerde kaybolmak mesela. Mavi o kadar değerli o kadar yakın sanki bana. Bir renkten daha fazlası. Belki de göğe hayranlığımdan mavilere bu kadar bağlanışım bilmiyorum. İçimden konuşuyorum en çok mavilerle, içimden içime bir yolculuğun heybesi oluveriyor. Ve bir gün daha bitiyor. Maviler siyaha bürünüyor ‘’bekle geleceğim diyor’’ ki gerçekten de geliyor. Sözünü tutuyor maviler umudun kapısını her gün biraz daha aralıyor. Alınan nefese şükretmek gerektiğini biraz daha hatırlatıyor.

Sıkışıp kaldığım kafeste adını özgürlük koyduğum mavilere giden umutlara, dualara istop diyeceğim günleri bekliyorum.

Hayırlı geceler

Sibel HASKÖY

30.05.2021/22.55