Bir yanım hâlâ küçük
bir çocuk.
Her şeye inanan,
Sabırdan yoksun.
Ve ben büyüyorum!
Çocuk olan yanım
da büyüyor
Kartopu oynamayı
seven o çocuk,
Benden gidiyor.
Sonra hayat,
Kardan insanlar
yerine
Kalpleri çamura
batmış
İnsanlarla
karşılaştırıyor beni.
Bana da bulaşıyor
çamurdan izler.
İçimdeki çocuk
terk ediyor beni,
Bense izliyorum,
Saflık gidiyor
Masumiyet gidiyor.
Sadece izliyorum.
Sibel HASKÖY
03.01.2019/18.23
Şiirimi beğendiyseniz ana sayfada bulunan ''izle'' butonuna basmayı unutmayın. 🙏🌸
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder