Var olanı
bilmediğimiz için yokluğa çıkıyor yolumuz.
Varlık
içinde yokluk çekmek bu olsa gerek.
Hissedemiyoruz
ki ‘’Var’’ olanı.
Sonra bir
boşluk, sürükleniyoruz yokluğa.
Yokluksa
uçsuz bucaksız uçurum.
Ve sen
kenarındasın. Bilerek mi gidiyorsun, vicdanını sustura sustura?
Yoksa
bilmeden mi?
Kim ister
uçurumdan düşmeyi?
Bir el
ister herkes değil mi, elini tutan.
O eli
şahdamarına sor!
Gönül Kâbende
ara.
Cevap çok
da uzak da değil.
Sibel
HASKÖY
28.12.2019/07.51

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder