Ölüm var,
Öyleyse
dokunmalı bir insanın hayatına. Sevgiyle, tebessümle…
Çağ
değişiyor, insanlar psikolojik bunalımlar geçiriyor, farklı düşüncelere
meylediyor.
İntihar ediyor kimi güzel insanlar.
Sen, ben
çekilmesek kabuğumuza, tutsak bir eli değişir mi o bir hayat (değişir).
Çok iş
düşüyor bize, her insanın kalbi bir Kâbe, kiminin ki yıkılıyor işte.
Yeniden
inşa edebiliriz biz, eğer biz ‘’bencil’’ değilsek!
Ben böyle
inanıyorum. İnsanın insana ihtiyacı var, sevgisizlikten tutunamıyor insan
insana…
Vakt-i hesapta da sorulacak, tuttun mu kardeşinin elini?
Neden
tutmadın?
Soruyorum
şimdi tutabilsek o eli kayar mı o güzelim insanlar gözlerimizin önünden kayar mı?
(Geçen
sene tam da bugün bir yıldız kaymıştı gözümüzün önünden, bile isteye kaymıştı,
kim bilir ne sıkıntısı vardı?)
Rabbim
rahmet eylesin.
Sibel
HASKÖY
14.06.2019/13.05
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder